تبليغاتX
Personal Blog for Mehrzad mousavi
گاهنامه ای برای دل تنگیهايم
من و دلتنگیهایم برای مدتی در سکوت بسر می بریم.البته این سکوت نشانه رضاء نیست.این سکوت بلندترین فریاد و صدای من هست.سکوتی سرشار از طغیان آدمی... 

+ نوشته شده در  جمعه 23 اردیبهشت1384ساعت 8:50  توسط مهرزاد موسوی  | 

این بلاگ هم دقیقا حال و هوای این دل لعنتی رو داره.سرده سرده سرد...

شما چی کار می کنین وقتی دلتون سرده سرد شده ؟! وقتی از خودتون هم دلگیرین ؟ وقتی که در کنار همه هستی و تنهایی. وقتی که....یه روزی میثم به من گفت : هنر اینه که در جمع باشی ولی تنها باشی . می دونم منظورش چی بود ولی الان هم من همون حالت رو دارم یعنی در جمع هستم اما تنها.این همون تشابهات در دنیاست.در واقع دنیایی که میثم برام تشریح کرده بود دنیای متفاوتی بود که به تکامل آدم خیلی کمک می کرد ولی الان من بیشتر دارم تخریب می شم تا ساخته بشم.این رو باید چی کارش کرد؟ تو چی کار می کنی؟

-ولی من خدایی رو دارم که جانشین تمام نداشته هایم است .

+ نوشته شده در  چهارشنبه 14 اردیبهشت1384ساعت 15:20  توسط مهرزاد موسوی  |