اين پست فقط به خاطر يكي از بهترين عزيزانم نوشته مي شود.براي كسي كه نويسنده خوبي است و توانايي بالايي در نوشتن دارد.كسي كه من همواره از نوشته هايش آرامش مي يابم.كسي كه ناگهان بلاگش را بست و ديگر ننوشت و بدون علت چنين كرد.اميدوارم اين نوشته را نيز بخواند و دوباره بازگردد. مي دانم كه همچنان دست به قلم مي برد اما نه در دنياي مجازي. در نظر مطلب قبلي چنين نوشت و من به احترام گفته اش اين پست را مي نويسم.

‹‹ نمیدانم چرا از در و دیوار همه جا این حرف ها سرازیر می شود این روزها ...کاش می شد یکی این وسط کات بدهد...››

به خاطر دوستي كه برايم خيلي عزيز است مي گويم: كات