- امسال روز تولدم در سکوت گذشت.همچون خودم که چند ماهی است در سکوت زیر و رو می شوم. حتی خودم هم در این تنها منزل تنهایی هایم نتوانستم یک تبریک به خودم بگویم.تعداد دوستانی که تولدم را تبریک گفتند (با یادآوری خودم ) به همراه خانواده ام که یک شب نشینی ساده و زیبا را برگزار کردند در مجموع به ۸ نفر هم نرسیدند.خودم هم روز تولدم را جدی نگرفتم.خودم هم در این وادی نبودم.

- دیگر ترانه ها هم ارضائم نمی کند.راستی با کدام ترانه جدید ما عاشقی کرده ایم یا عاشق شده ایم؟!ترانه های دوران ما همگی جز دوری و جدایی و نفرین و غصه چیز دیگری در بر ندارند.ترانه هایی که با گوش دادن به آنها افسون غم محاصره می کند این قلب زیبا پسند را.راستی می دانستید که خداوند زیبایی را دوست دارد؟! انگار که نسل ما نسلی گرفته باشد(که از علاقه مندی های موسیقیاییمان چنین برداشت می شود).تخوش به حال پدران و مادرانمان که در دوران خود ترانه هایی داشتند که ما الان با آنها عاشقی می کنیم. عاشقی با ترانه های ۲ دهه گذشته...!

-از کسی که لذت را معنای جدیدی داد در دایره المعارف احساساتم تشکر می کنم.(نتوانستم نگویم.عذر می خواهم)

- ساده ، زیبا ، لطیف و با معنا شروع شد. پایدار بماند این روزگار زیبا

-کسی که جنایت بزرگی رو در شب تولدش مرتکب می شه باید منتظر تلافی هم باشه.(به کسی ربطی ندارد!)